• Free Fotografie

Graas dé schoenmaker

WORMERVEER Paul Graas: 'Ik ben dertig jaar geleden begonnen in de zaak van mijn vader, ook op de Zaanweg, een stukje terug waar nu de kapsalon zit. Voordien werkte ik bij het plaatselijke postkantoor in wisseldienst, dus ik had behoorlijk wat vrije tijd over. Mijn vader wilde niet afbouwen en ik besloot op de sluitingsdag maandag naar school te gaan. Behoorlijk buffelen, want ik deed de twee jaar durende opleiding tot erkend schoenmaker in één jaar. Met veertig uur werken in de week redde je het toen ook al niet en dus was ik 's avonds ook veel van huis. Overdag ben je vaak bezig met het bedienen van de klanten en het reparatiewerk moet de volgende dag natuurlijk wel af. Wij woonden toen elders, mijn vader wilde ook nadat ik de schoenmakerij had overgenomen boven de winkel blijven wonen.'

Pauls vrouw Marjon valt bij: 'Op onze huidige locatie zat een stoffenwinkel, gerund door heel oude mensen. Ik had op een gegeven moment een rits nodig en toen ik afrekende zeiden ze dat de zaak de maandag daarop te koop gezet zou worden door middel van een annonce in de krant. Ik heb toen het hele weekend tegen Paul aan zitten praten. Dat was de oplossing. Geen gereis meer van huis naar de winkel. We konden boven de zaak gaan wonen.'
Daar was nog wel een grootschalige verbouwing voor nodig. De bovenverdieping was niet meer bewoond geweest sinds de Tweede Wereldoorlog. De joodse familie Snoek die er toen huisde, was tijdens de Bezetting afgevoerd en nooit meer teruggekeerd. Er was één grote ruimte van gemaakt, die voornamelijk diende als opslag.

Paul: 'Een andere reden om te verhuizen was dat je hier meer aansluiting hebt bij de winkels aan de Zaanbocht. De laatste jaren zijn er aan dit stuk van de Zaanweg winkels bijgekomen zoals K'ook! en Heerlijk. Daardoor krijg je toch meer aanloop.'

Schoenmakers zijn nog steeds gezocht, maar de echte vakman, zoals Paul Graas, is met een lampje te zoeken. We leven in een vervangingsmaatschappij, maar een kwaliteitsschoen kan mits goed verzorgd een leven lang mee. Marjon: 'In eerste instantie deden we alleen reparaties en verkochten we veters en schoensmeer. Maar ik wilde ook leuke dingen verkopen. We zijn begonnen met tassen en langzaam toegegroeid naar een winkel met exclusieve damesschoenen. Ik houd van bijzondere dingen.' In het pand waar op de Zaanweg voorheen een schoenenzaak zat, zit nu patisserie en chocolaterie Buter. De 'concullega' is weg, maar de gebakjes lonken des te meer.