• Dub de Vries in zijn studeerkamer: forever young achter het orgel…

    Dirk Karten/DK Media

‘Wie orgel speelt, wordt niet dement’

ZAANDAM Hij mag nog graag een potje voetballen met de buurtjongens. Mits de tijd het toelaat. Want er kunnen zomaar 400 mailtjes binnenkomen als radio Pretoria in Zuid-Afrika weer zijn muziek heeft laten horen waardoor de vele Nederlandse immigranten zijn cd's aanvragen. ,,Ook leuk nieuws: na deze vakantie komt het twaalfde deel uit van de cd-serie Al Slaat de Zee. En vergeet niet het concert op 3 augustus in de Grote Kerk van Westzaan!", stelt Dub de Vries. Een leven in teken van de orgelmuziek en onbezoldigd promoten van jong talent.

De muzikale loopbaan van de Zaandamse organist werd vorig jaar bekroond met de jubileum-cd Instrumentale Hoogtepunten. De nummers geven een goed beeld van de manier waarop Dub graag muziek maakt. Vrolijk, toegankelijk en verrassend.

Geen organist maar commando 

Wie ooit het voorrecht heeft gehad een orgelbespeling van Dub te hebben meegemaakt, weet dat de lichte, vrolijke toon centraal staat in zijn manier van spelen. De inmiddels 75-jarige organist bespeelt een kerkorgel niet alleen vanuit zijn muzikale ziel. Hij weet ook de juiste snaar te raken bij het samenstellen van programma's. Dub maakt van een 'orgelconcert' geen zware uitvoering maar een muziekervaring die de bezoeker in vervoering brengt. En dat terwijl de geboren Urker eigenlijk voor een leven koos als commando…

Taptoe in Delft

,,Ik stond al in de rij om ingeënt te worden en mee te gaan met de groep toen werd opgemerkt mijn papieren niet in orde waren. Mijn vader had een rekest moeten meegeven als vrijwaring voor inenting. Want in die tijd waren ze erg voorzichtig omdat er daardoor nogal wat sterfgevallen waren door hersenvliesontsteking. Nou had ik mijn broer daaraan verloren. Dat hield in dat mijn droom naar de commando's gaan in het water viel", vertelt Dub.

Nou speelde hij als 16-jarig jochie al in de Oranje Harmonie Kapel in Wormer. Terwijl hij achterbleef en corvee moest doen, werd Dub als 'nieuwe' aangeschoten door een sergeant. ,,Die vroeg of ik een instrument kon bespelen. De volgende dag reed ik met een Jeep naar de Taptoe in Delft want ze kwamen muzikanten te kort. Mijn muzikale talent viel op en ik kwam onder hoede van het hoofd van de militaire kapel."

'Ik denk instrumentaal'

Zo begon de muzikant in hart en nieren met 'wat op het orgel te klooien'. Wat over ging in keihard etudes instuderen (droge oefenstof). ,,Jan Vayne zei ooit tegen mij 'etudes zijn de weg naar succes'. Het is moeilijk, maar oefening baart kunst. Een goede organist worden komt je niet aanwaaien", stelt Dub nuchter. ,,Ik denk instrumentaal. Er gebeurt van alles als ik speel."

Ook als kunstdrukker bij Mercurius zat Dub alles behalve stil. Zo richtte hij het Zaans Interkerkelijk Mannenkoor op en trad tot ver buiten de Europese grenzen op. Noorwegen, Oslo, Afrika, London, Ierland, Mexico, Amerika: de wereld heeft het talent van de bescheiden Zaankanter ontdekt. Tegelijk ontdekte Dub zo de wereld op manieren die je normaal niet snel meemaakt.

Colaflesjes met port

,,Bij Mercurius werden de boeken van de illustrator/kunstschilder Rien Poortvliet gedrukt. Op een gegeven moment werd aan mij gevraagd of ik zijn chauffeur wilde zijn en kunstschilder Jan Makkes uit Kennemerland wilde meenemen. Ik reed hen naar openingen van exposities. Op een gegeven moment ook internationaal. Nou hielden de heren wel van een slokje op z'n tijd. Zo werden Colaflesjes gevuld met port meegesmokkeld. Wat bij de grenzen nog wel eens spannende momenten opleverde… Los van de romantische escapades in hotels onderweg."

Als de kunstenaars bij de openingen van de tentoonstellingen waren, speurde Dub naar bladmuziek in de kleinste (en mooiste) muziekwinkels. Dat leverde een indrukwekkende collectie op. ,,Ook van bekende Nederlandse muzikanten als Feike Atsma, Herman Krebbers en Theo Olof. Er is nog veel vraag naar hun bladmuziek."

Geheim?

Dub kan smakelijk vertellen over het losbandige leven dat hij als chauffeur aan de rand van het betamelijke meemaakte. Maar zichzelf daarin verliezen was geen optie voor de gelovige Zaankanter. Het was simpel niet het pad dat Hij had uitgestippeld voor Dub. Niet dat de organist elke zondag zijn 'zwarte kousen' aantrekt. Verre van dat. Dub mag je graag digitaal verrassen met een humorvol berichtje dat een jochie had kunnen sturen. Aan de ene kant een leven waarin hij werkt aan het twaalfde deel van de cd-serie Als de Zee slaat. De muzikale vertaling van de liederen van Johannes de Heer waar inwoners uit de 'bible belt' geen genoeg van kunnen krijgen. Aan de andere kant in het leven staan als een humorvolle, tikje schelmse knaap. Wat is zijn geheim?

'Webneuker'

Hij lacht: ,,Je wordt niet dement als je orgel speelt. Ik heb daar geen tijd voor. Mijn dagindeling brengt me vrijwel dagelijks naar een Zaanse kerk. Daar oefen ik in de ochtend. Kijk, ik heb de sleutels van bijna alle kerken", zegt Dub en hij laat een imposante bos sleutels zien. ,,'s Middags ben ik er voor mijn vrouw Ingrid. Los van het nieuws en voetbal kijk ik praktisch geen tv. 's Avonds zit ik achter de laptop. Mede om jong talent te promoten bij de pers. In organistenkringen wordt er weleens gezegd 'Dub is een webneuker' omdat ik wereldwijd mijn jonge talenten promoot en de concerten die ze geven."

Pretoogjes en een brede grijns als hij dit zegt. Om serieus te vervolgen: ,,Het spelen op grote kerkorgels doe ik niet alleen. Ik ben bevoorrecht met twee topregistranten: Rob Vosseberg en Andre Prins. Zijn bedienen de registers en maken de klank en sound,. Altijd aan mijn zijde!"

Zomeravondconcert

Wie nieuwsgierig is naar het orgelspel van Dub de Vries is zaterdag 3 augustus welkom in de Grote Kerk van Westzaan. Vanaf 20.00 uur wordt er een romantisch concert gehouden. De toegang is gratis