• Ronald Peeters

WEGPIRAAT

Jawel, ik reed te hard. Niet boven de toegestane limiet, maar wel als je het sociaal bekijkt. Een mevrouw op de fiets maakte het me duidelijk door met haar hand verticaal op een neer te wuiven. Zo van, rustig aan een beetje. Het was in de Oostzijde en hoewel in mijn ogen er nog lang geen sprake was van "iemand van de sokken rijden", begreep ik haar reactie wel. Ze schrok gewoon van me.

Ik maak dat handgebaar zelf ook wel eens als een snelheidsduivel mij voorbijschiet. Of ik gebruik, maar dat moet wel onder ons blijven, ook wel mijn middelvinger. Ik haat wegpiraten en laat dat graag weten. Ooit reed ik eens op de A7 waar ik met bloedstollende snelheid gepasseerd werd door een aso die mij, met mijn honderd kilometer per uur, natuurlijk als een hinderlijke kruiper zag. Volgens mij zat de idioot nog te telefoneren ook.

Maar oké, terug naar de Oostzijde. Het was vlakbij de Dekamarkt en daar ligt de weg nu open. Erg open zelfs. Er wordt aan de riolering gewerkt. Nu is dat geen nieuws, maar de werkzaamheden verplaatsen zich steeds en net als je gewend bent, ligt er weer een ander stuk weg open. Mijn wijk is een continu veranderend labyrint! En niet alleen hier, in half Zaandam lijkt wel onderhoud te worden gepleegd aan riolering, waterleiding, bestrating en ga maar door. Met alle verkeershinder van dien. De Westzijde bijvoorbeeld is alweer maandenlang een beerput. Achter het station moet ik mij dagelijks behelpen vanwege de nieuwe overweg die ze aan het bouwen zijn. En ga zo maar door.

Omleggingen zullen er altijd zijn. We mogen in ons land natuurlijk helemaal niet mopperen. Ik weet niet of u wel eens in India geweest bent, maar daar zag ik daadwerkelijk een verkeersagent op een kruispunt in actie omdat er drie koeien lagen te slapen. Hij moest de weggebruikers eromheen leiden!

Onderhoud moet er zijn uiteraard. Daar kan niemand omheen. Hoe toepasselijk gezegd. Echter ik wil ook op tijd op mijn bestemming zijn en daartoe zijn al die omleidingen niet bevorderlijk. En hoewel een zwak excuus, was dat de reden dat ik mijn gaspedaal die middag in de Oostzijde bleef indrukken terwijl ik even los had moeten laten. Ik had een groot klein beetje haast.

Maar ik heb er ook van geleerd, van die wuivende hand. Ik zal voortaan wat eerder de deur uitgaan en rekening houden met de huidige bouw- en onderhoudsdrift van de gemeente. En geen anderen meer met mijn rijstijl aan het schrikken maken.

Sorry, mevrouw!