• Free Fotografie

Uit je bol

Toen een tijdje geleden op de Dam in Zaanstad de franchise van de Pizzabakkers werd geopend, had ik voornamelijk oog voor de gratis pizzapunten en – het was behoorlijk warm – de fijn verkoelende Italiaanse biertjes. (Wél tegen betaling.) Er speelde ook een bandje, maar zoals altijd werd er flink doorheen geroezemoesd. Ook ik deed daar, excuus dames en heren artiesten, volmondig aan mee.

Er waren veel interessante Zaankanters en vrienden en familieleden van de eigenaren, uit Amsterdam en Italië. Toch bleven een aantal zinnen van de 4Tuoze Matroze in mijn licht benevelde brein hangen. Bijvoorbeeld: 'Ik ben meer man met mijn zeemeermin'. Een mooiste vondst.

Ik kende dat zanghoofd ook wel ergens van. Na afloop van het optreden en de twee toegiften, was ik echter vooral in gesprek met de percussionist. Hij bespeelde een cajon, een trommeldoos waar je tijdens het spelen op kunt zitten. Een instrument uit armoede geboren in Zuid-Amerika. Heel effectief. Even was er sprake van een gemeenschappelijke muzikale kennis uit de oude doos. De zanger die diens naam hoorde, mengde zich ook in het gesprek. Pas de volgende ochtend viel het dubbeltje in mijn mansbakje. Het was niemand minder dan Cees Koldijk, ooit zanger van de punkband Uit je bol. Of zoals het in de popencyclopedie staat: 'een sociaal bewogen Nederlandstalige new-wave rockband met wortels in de linkse kraakscène'.

In de roemruchte jaren tachtig bloeide de Hollandse popmuziek op met bands als Het Goede Doel, Klein Orkest, Toontje Lager en Doe Maar. Deze Dutch Wave zorgde ervoor dat veel undergroundbandjes ook een kans kregen. De broers Kolwijk speelden lekkere, rauwe nummers, een heel eigen hoekige new-wave. Met opvallend goede, intelligente teksten. Cees: 'Wij vonden al die populaire bands veel te soft. De boodschap was duidelijk. Woningnood, uitzichtloosheid en vervreemding.' De titels zijn er dan ook naar: 'Het paleis moet plat', 'CS gas' en 'Dans de charge'.

De band oefende ergens in Zaandam in de achterkamers van een bodybuilderscentrum. Cees: 'Nogal een contrast. Broodmagere krakers en opgepompte Schwarzeneggers. Maar ze hadden uiteindelijk toch respect voor ons. We sjouwden zelf met de apparatuur en werkten ons ook in het zweet.' Veel linkse activisten zijn hun wilde haren allang kwijt, hebben rechts hun zakken gevuld. Cees Koldijk is nog steeds heel bewogen. Zo organiseert hij een festival in Amsterdam-Oost om de buurt na twee liquidaties weer bijeen te krijgen. De beruchte rapper Jansen wilde alleen met hem praten.