• Ronald Peeters

Reisleed

Een stad bereiken met de trein is een onderneming die mij steeds minder lokt. Gelukkig heb ik een auto en kan ik het spoor vaak ontlopen, maar zo nu en dan heb ik reden om voor de NS te kiezen. Meestal gevolgd door spijt. Zoals afgelopen vrijdag.

Waarom weet ik niet, maar er wacht een flinke horde op station Zaandam dus het is proppen geblazen. Dat om halftien, dan is iedereen toch allang op zijn werk? Of is er weer het een en ander uitgevallen? Zou me niets verbazen. Afijn. Alle stoelen zijn bezet, dus ik ga op het trappetje bij de deuren zitten. Ik ga vandaag een lijnwandeling maken, van Weesp naar Naarden, dus de trein leek me handiger. Maar ik betreur deze keuze nu al.

Bij de halte Sloterdijk sta ik keurig op, want ik verwacht passanten uit de coupé achter mij. Er komt echter niemand. Niemand? Ach nee, nu zie ik het, daar bevindt zich de eerste klas. Daar zit helemaal nooit iemand! Terwijl het tot en met het balkon hier afgeladen is. Waarom bestaat die eerste klas nog?

In Amsterdam heb ik ruim tijd voor de overstap, dus wandel even door de nieuwe hal met winkeltjes. Zou er veel verkocht worden, vraag ik mij af. Mensen hebben hier toch slechts de minuten tussen twee trajecten? Zegt er ooit iemand: ,,ik ga gezellig een middagje winkelen op Amsterdam CS?'' Afijn. Mijn aansluiting is slechts enkele minuten te laat en verder loopt de reis goed.

Maar dan. Eind van de middag sta ik op Naarden-Bussum voor de terugreis. Getverrrrrrie! De trein gaat niet. 'Cancelled', staat er doodleuk. Alle passagiers staan gebogen over hun mobiel; het hele treinverkeer ligt plat! Wat nu weer? Ik hoor iets over een schietpartij. Even naar de nieuwssite scrollen. Een steekpartij zelfs! Op Amsterdam CS, een uur nadat ik er liep notabene. Ineens is het minder erg om slachtoffer van vertraging te zijn. Door een gek neergestoken worden is vele malen erger. Alles is relatief.

Na een halfuur rolt er een trein binnen richting Amsterdam. We komen er, maar verder dan ook weer niet. Het is chaos. De informatieborden kloppen voor geen meter. Vijf uur na het steekincident rijdt er nog niets. Alles puilt uit van de mensen. Ik kies eieren voor mijn geld. Ik ga wel verder met de bus. Helaas kiezen veel mensen die optie. Héél veel mensen zelfs. Dus ook nu geen zitplaats, maar hangen in het gangpad, geklemd tussen legio andere passagiers. Na zo'n tweehonderd stops bereik ik uiteindelijk Zaandam. Total loss val ik in de Peperstraat uit de bus. Pfff. Volgende keer maar weer de auto.