• Ronald Peeters

Over een hond en een toren

Ariane Blees is docent aan het MBO maar neemt daarnaast graag de pen ter hand. Hier deelt zij haar perikelen met u.

,,Wat is er dan? Waarom kijk je zo naar me? Wil je soms een beetje water?" Baasje tegen hond, op de hoek van de Gedempte Gracht. Hond kijkt omhoog en kwispelt een beetje. ,,Wacht maar even schatje, dat gaan we regelen. " Hoe het baasje dat in hemelsnaam gaat doen zo midden op straat is mij een raadsel. Drinkbakje mee? Waterflesje? Zo'n gekleurde dopper die iedereen tegenwoordig bij zich heeft?

Ik wou dat ik dat ding had uitgevonden, kassa! Had ik nooit meer hoeven werken, net als de uitvinder van de paperclip. Hoefde ik geen les meer te geven. En geen columns schrijven ook. Hoewel, ik zou het toch ook wel weer gaan missen.

Ik wacht het hond-baas tafereel niet af. Ik heb een missie. Namelijk de aanschaf van een bodywarmer, want ik vlieg binnenkort naar IJsland. Waarom IJsland zult u denken. Wat valt daar te beleven? Is daar wel zon? Hoe zijn de stranden en de terrasjes?

Welnu, die laatste drie zijn er zo goed als niet, maar ik kan u wel vertellen, IJsland is hot! Klinkt natuurlijk lekker tegenstrijdig, maar het is nu eenmaal zo. En Hot is fijn, want dan moet er wel veel te beleven zijn. Hot is ook jammer, want dan komen er meer toeristen op af en misschien wel meer dan meer of zelfs overtreffende trap meer.

Of u nou voor de zon kiest, een verre rondreis of iets sportiefs, het maakt niet uit. Wij Zaandammers gaan de komende weken even uiteen om later, hopelijk in goede gezondheid, weer terug te keren op onze schreden. De schreden waar het klokje tikt zoals het nergens anders tikt. Waar een woontoren van honderd meter gebouwd gaat worden op de plek van het cultuurhuis. En zelfs, zeer origineel, met veel Zaans groen. Bovenin kun je de stranden van Spanje en de fjorden van Noorwegen vanuit je huiskamer zien liggen.

De schreden waar inmiddels meer groene huisjes staan dan ooit tevoren. Begint saai te worden en ik word er kleurenblind van. Een groene stad krijgt zo een wel geheel andere betekenis. Hebben ze bij de gemeente teveel van die kleur ingekocht? De schreden waar ineens biodiversiteitsdagen worden gehouden en waar bewoners naast hun huis notabene in de regen in het park gaan kamperen. Bizar. En waar mannen een dopper voor de hond bij zich hebben.

Kortom, er gebeurt bij ons van alles, ook als wij even weg zijn. En zo kom ik van een dorstige hond via een hoge toren op de kleur groen. Vind ik toch wel knap van mezelf. Fijne vakantie!