• Ronald Peeters

Fossiele klant

Winkelcentrum Rozenhof wordt opgeknapt en daarmee gepaard ging de verbouwing van de inpandige supermarkt. Het werd allemaal wel hoog tijd want mijn persoontje vond het de laatste tijd maar spooky in die gang. Een duistere toestand met links en rechts lege etalages. Een stukje spookhal waar vrijwel alleen een Pipo de clown winkel en een casino nog voor een wat veiliger gevoel moesten zorgen. Maar als notabene een casino die twijfelachtige taak krijgt, hoever ben je dan heen? En clowns zijn tegenwoordig ook doodeng.

Maar zo langzaamaan begint het tij te keren. De super is sinds kort weer open, en nieuwsgierig als ik ben, moest ik laatst even naar binnen. Eens kijken wat ze ervan gemaakt hebben. Ik koop alleen een pakje kauwgom, besloot ik. Omdat ik nog wat kleingeld had leek dit mij een uitstekend moment om daar vanaf te komen. Munten zijn UIT maar ik hoopte dat kassières er nog wel blij mee zou zijn. Een ijdele hoop zo bleek, deze kassière leek er zelfs vies van! Ik wilde ze aan haar geven maar nee, ze pakte ze niet aan. Ze wees op een ding naast de kassa, een grijs blokje, met een gat bovenin. ,,Daar mag u ze in doen," droeg ze mij op. Verbazing, maar ik besloot gehoorzaam te zijn. Niet zeuren Ariane, het ding telt waarschijnlijk meteen op. Handig toch? Hoeft zij het niet te doen.

Ik wierp de munten er, al tellend, in. Maar er gebeurde daarna niks. Er kwam geen bedrag in beeld. ,,U moet uw hand erop houden, " legde de kassière een beetje ongeduldig uit. ,,Mijn hand erop houden?" ,,Jawel, plat op de bovenkant leggen. Dan weet hij dat u klaar bent."

Kijk, beste mensen. Er zij wel meer dingen die vreemd lijken maar toch waar zijn, zoals de kwantummechanica en de onzekerheidsrelaties van Heisenberg. Maar dit machientje wilde weten dat ik klaar met hem was door middel van handoplegging! Ik was natuurlijk weer stomverbaasd. Waarom gaat dit nu zo, wilde ik weten? ,,Wij mogen geen kleingeld meer aannemen. Het mag niet meer in de kassa."

Die kant gaan we dus op. Je staat tegenwoordig al aardig voor Joker als je met een bankbiljet wilt betalen, maar met muntjes ben je helemáál een fossiele klant. De tijd holt ons vooruit, ik houd het amper bij. Eenmaal buiten ontmoette ik een kennis met haar armen vol opeengestapelde pakjes. ,,Waar ben jij nou mee bezig?" vroeg ik. ,,Die moeten terug, " zei ze zonder blikken of blozen. ,,Op internet besteld maar het past me allemaal niet."

Gemak dient de mens. Lang leve de vooruitgang maar weer….