• Free Fotografie

Mens en machine

Er wordt wat afgesnotterd in mijn omgeving. 'Het heerst weer,' hoor je dan. Met een zucht, want er is nu eenmaal weinig aan te doen. Werkgevers zijn als de dood dat er door de griep, door ziekte in het algemeen, kaalslag ontstaat onder het personeel. Hoe ver ga je met het ziekteverzuimprotocol?

De landelijke zorgwerkgever van mijn vrouw maakt het bont, speelt per mail wat 'tips' door. 'Een goede weerstand verkleint de kans dat het griepvirus kan toeslaan.' Daarvoor moet je aldus de tekst meer dan acht uur slapen. (Is het dan misschien een idee om vergaderingen voortaan overdag te houden, en niet na een werkdag van tien uur?)

'Volg je een streng dieet? Dan is het wellicht raadzaam om daar tijdelijk mee te stoppen om de voedingsstoffen, vitaminen en mineralen niet te missen.'

Nog een medisch advies, zonder aan de pols te hebben gevoeld: 'Soms helpt een paracetamol voor het slapengaan.' En dan iets wat zelfs een kleuter weet, namelijk dat je niet in de richting van anderen moet niezen, dat je een zakdoek, of de binnenkant van je elleboog voor je mond moet houden als je hoest of niest en dat je je handen regelmatig moet wassen.

De toon wordt ineens dwingender. 'Ontsmet de deurklinken! Was je beddengoed regelmatig! Zorg voor ventilatie!'

Ik heb een kop als een biet, gooi gelijk alle ramen open. Heeft mijn verhuizing naar de Zaanstreek mij nog meer bewust gemaakt van de betutteling van de arbeider? De bemoeienis 'voor het welzijn van de werkende mens'. Hetgeen niets anders is dan een verkapte zorg omtrent het bedrijfsresultaat.

Nee eigenlijk kreeg ik het altijd al rood voor de ogen wanneer er sprake is van een zekere loonslavernij, uitbuiting in welke vorm dan ook, van onrecht, bureaucratie, van manipulatie en inmenging in de privésfeer. Wat is de volgende stap? De werkgever als big brother het klokje rond? Time out! Time out! Blikskaters!

We werken om te kunnen leven, om de hoogneuzigen te kunnen laten luizenleven, alles en iedereen in dienst van de opwaartse curve, van de lekkere winstpakkers. Ik draaf wat fijn rood Zaans door, maar goed, mag een stipt mens af en toe eens een ziek mens zijn in plaats van een arbeidsmachine.

Hatsjoe!