• Ronald Peeters

De ruimte in

Nu het Toerisme wereldwijd escaleert, op de Filippijnen moet zelfs wegens enorme vervuiling een eiland op slot, is het goed dat iemand als Richard Branson toerisme in de ruimte gaat ontwikkelen. Wordt het in Amsterdam en bij ons in de stad tenminste wat rustiger. Ondanks dat het een korte trip betreft, lijkt deze ruimereis me een onbetaalbare ervaring. Letterlijk voor mij, helaas. Een paar ton vrees ik. Dus vrijwel niemand kan het betalen. Gelukkig maar.

Want stel dat dit de toekomst wordt en we met zijn allen de ruimte in gaan? Hoeveel puin laten we daar dan achter? Na Koningsdag wordt onze eigen Dam al onooglijk achtergelaten. Dan is het hele plein bekleed met een laag plastic bekers en afval. Dus wat voor rotzooi draait er, over zeg maar honderd jaar, rondom onze planeet als we buiten de dampkring gaan reizen? Wie met het ruimteschip van Branson mee gaat, wacht op honderd kilometer boven de aarde een werkelijk bovenaardse ervaring. Namelijk enige minuten gewichtloos zweven door de lucht. Wow! Maar dan denk ik ook, is dat alles? Honderdduizenden euro's voor een paar minuten? Je moet het er maar voor over hebben. Hoe gaat dit verder? Een overnachting op de Maan? Lonely Planet schijnt al een reisgids in de maak te hebben. Met een plattegrond, uitleg over excursies en waar je kunt overnachten. Dat mag dan wel een goed hotel zijn. Vind ik. All Inclusive, want er zal in de omgeving niet veel te krijgen zijn. Graag ook entertainment 's avonds, een goede cabaretier of dansgroep. Die artiesten moeten dan wel weer worden getraind en ingevlogen. Nee, te duur. Hooguit André Kuipers, die kan als reisleider optreden en hij heeft theaterervaring. En dan de volgende morgen met maankarretjes een krater bezoeken. Een leuke aardsondergang zullen we er niet zien. De aarde staat vanaf de maan altijd op dezelfde plek.

We kunnen, in onze ruimtepakken, de verdere dag buiten zitten en naar de aarde staren. Eventjes leuk, maar verder onzin, want die bol kennen we al. Zitten we daar met zijn allen door een soort mega- verrekijker naar de Nederland te turen. Wie weet zien we Zaandam wel liggen. Dat is nog eens genieten! Een draai van een centimeter brengt de Oostvaardersplassen in beeld. En je kunt zwenken naar Azië en inzoomen op de Himalaya. Fantastisch! Maar het blijft een soort virtual reality. In werkelijkheid zit je aan de beademing in een doods landschap. Mij niet gezien.

Ik ga wel een weekendje naar Brussel, lijkt me veel leuker.